The Summer I Turned Pretty ve Maxton Hall gibi kitap uyarlaması başarılı romantik gençlik dizilerini izleyicilerle buluşturan Prime Video, yeni bir uyarlama ile daha karşımızda: We Were Liars. E. Lockhart yani namı diğer Emily Jenkins’in aynı isimli 2014 çıkışlı çok satan romanından uyarlanan dizi, 18 Haziran’da Prime Video’da yayınlandı.
We Were Liars dizisinde hikâyenin merkezinde Cadence Sinclair yer alıyor. Cadence, Amerikalı aristokratlar olarak tanınan oldukça varlıklı ve ayrıcalıklı Sinclair ailesinin en büyük torunu. Sinclair ailesi her yaz tatilini büyükbaba Harris Sinclair’in New England’daki özel adasında geçiriyorlar. Cady, kuzenleri ve bir aile dostlarının çocuklarından oluşan 4 kişilik bir yakın arkadaş grubuna sahip, kendilerine “Yalancılar” diyorlar. Bu ekip yaz tatillerini bu adada geçirmekten çok mutlular, ta ki Cadence çok ciddi bir kaza geçirene dek. Cadence hiçbir şekilde hatırlayamadığı bu kazanın nasıl gerçekleştiğini araştırırken, sevgili yalancılar da dahil çevresindeki herkesin sırları olduğunu fark ediyor.
Dizinin kadrosunda Emily Alyn Lind, Esther McGregor, Joseph Zada, Shubham Maheshwari, Caitlin FitzGerald, Mamie Gummer, Candice King, Rahul Kohli ve de David Morse gibi isimler yer alıyor.
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: We Were Liars Dizi İncelemesi Videosu
Önce küçük bir uyarı. Kitabı okumadığımdan hikayeye dair de sinopsis haricinde bir bilgim yoktu. Diziye, biraz gizem dokunuşları da olan eğlenceli bir yaz gençlik dizisi olacak diye başlamıştım. Tamamen yanılmışım, We Were Liars tam olarak bir aile dramı. Hatta finale doğru ağlama ihtimaliniz bile var. Eğer siz de benim gibi eğlenceli bir şeyler arayışındaysanız, bu dizi kesinlikle öyle bir dizi değil 🙂
We Were Liars sıkıcı bir açılış yapıyor maalesef, konuya gerçekten girene dek hikâye pek ilerlemiyor. Çok fazla flashback ve tekrar sahne var, ilk bölümler benim için oldukça sıkıcı oldu. Dizi 2. yarıda açılıyor ve daha sürükleyici hale geliyor. Ana karakter Cadence dizinin anlatıcısı da ayrıca, fakat kendisinin ne kadar güvenilir bir anlatıcı olduğu da tartışmaya açık.
Dizinin konusundan bahsederken dediğim üzere, hikâyenin merkezinde çok zengin Amerikalı bir aile var. Yani bu Sinclair ailesi o kadar zenginler ki tüm yaz tatillerini geçirebilecekleri kendilerine ait özel bir adaları var. Dizinin beni bayma sebeplerinden bir diğeri de artık zenginlerin eften püften dertlerini anlatan hikayelerinden bıkmış olmam. Bu kadar zengin olup bu kadar mutsuz olmayı başarmak da biraz sizin kabahatiniz sanki artık…
Dizi yer yer (özellikle Gat karakteri üzerinden) ayrımcılık, ırkçılık, sınıf farkı gibi konulara da değinmeye çalışıyor. Fakat bunu o kadar yüzeysel bir şekilde yapıyor ki inandırıcılıktan çok uzak kalıyor, önemli bir tema olarak ciddiye alamıyorsunuz.
Dışarıdan baktığınızda Sinclair ailesi mükemmel bir aile gibi görünüyor, birbirini seven, samimi insanlar olduklarını sanıyorsunuz. Fakat yakından tanıdıkça hepsinin aslında sırları olduğunu ve birbirlerinden nefret ettiklerini anlıyorsunuz. Aile zengin olmalarının yanı sıra karakterleri de oldukça kötü insanlardan oluşuyor. Dede Harris Sinclair (David Morse), etrafındaki herkesi kontrol etmeye çalışan, kendini herkesten üstün gören, ırkçı bir adam. Ailenin üç kızı var. Bu üç kız kardeş de tüm imkanlar önlerine serilmiş olmasına rağmen evlenip çocuk yapmak dışında hiçbir baltaya sap olamamış insanlar. Yani öyle ki bu lüks hayatı devam ettirebilmek için hala babalarının paralarına muhtaçlar ve bu yüzden sabahtan akşama kadar babalarına yalakalık yapmaya çalışıyorlar. Babalarının parasına ve onayına öylesine ihtiyaç duyuyorlar ki, birbirlerinin kuyusunu kazmaya bile hazırlar. İşin kötüsü, çocuklarını da kendileri gibi yetiştirmeye çalışıyorlar. Özellikle, anneleri öldükten hemen sonra halıların ve yemek takımlarının peşine düşen, bu yüzsüz kız kardeşlerden cidden tiksindim.
Üç kız kardeşin çocukları olan üç kuzen Cadence (Emily Alyn Lind), Mirren (Esther McGregor) ve Johnny’nin (Joseph Zada), aralarına dahil ettikleri Gat’le (Shubham Maheshwari) birlikte kendilerine Yalancılar dedikleri bir arkadaş grupları var. Açıkçası birer ergen olarak kendi çaplarında ergence dertleri var ama çoğu zaman davranış olarak annelerinden daha aklı başında olduklarını söylemek mümkün. Güzel bir ilişkileri var genel olarak, adada muhtemelen birbirlerini gerçekten seven tek insanlar da onlar.
Cadence 16 yaşına girdiği yaz tatilinde beyin travması yaşadığı ciddi bir kaza geçiriyor ve bu kazaya dair tüm anılarını yitiriyor. Kendisine kimin veya neyin zarar verdiğini hatırlamıyor ve ailesi de neler olduğunu anlatmayı reddediyor. Hikâye boyunca Cadence geçmiş ve günümüz arasında gidip gelerek, kendi soruşturmasını yürütüyor ve gerçekte ne olduğunu anlamaya çalışıyor. Açıkçası Cadence’in rahatsızlığı ve ailenin tutumu pek çok açıdan mantık hatalarıyla dolu. Fakat, ben normalde bu tarz şeyleri çoğunlukla önceden fark eden biri olmama rağmen olayların bağlandığı nokta bana sürpriz oldu. Final beni hem şaşırttı hem de bayağı bir duygusallaştım.
Peki, sadece finaldeki bu twist bir diziyi izlenir kılmak için yeterli mi? Bence değil 😊 Özellikle Johnny’i canlandıran Joseph Zada’nın performansını beğenmiş olmakla beraber, dizinin çoğunlukla sıkıcı bir yapım olduğunu düşünüyorum maalesef. Aynı tarz karakterler, aynı tarz sorunlar, yüzeysel işlenen hem psikolojik hem de toplumsal sorunlar derken We Were Liars mutlaka izlenmesi gereken bir yapım kesinlikle değil…
